| UhmmY 的个人资料ღ°•.♥.•°☆UHM ☆°•.♥.•°ღ照片日志列表 |  工具  帮助 |
ღ°•.♥.•°☆UHM ☆°•.♥.•°ღ>Enfant Terrible< 11月27日 วันลอยกระทง+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
วันเพ็ญปีนี้ สาวโสดอย่างเรา (ฮือๆ) หนีจาก ม ไปเที่ยวที่อื่น (ฮือๆ)
ตื่นเช้ามา ไปฟิตเนสค่า แล้วพอเสร็จก็เสี่ยงดวงนั่งรถไปเซนปิ่น
ไปทำไมเหรอ สักพักก็มีหนุ่มมารับไปที่บ้านอ่ะ อิอิ
นั่งๆนอนๆกันอยู่นาน เย็นนี้โปรแกรมทำสตูกินกันแหละ
อุ้มเลยต้องกินข้าวเลยว่ะ แต่ต้องกินเพราะฝีมือฉานเองด้วย อร่อยดี
จากนั้นปามานสามทุ่มก็ออกไปเดินดูโลกภายนอกแถบแม่น้ำเจ้าพระยา
ไม่รุมาก่อนว่าวัดอรุณและวัดสำคัญๆทั้งหลายอยู่แถวนี้ด้วย
ตื่นเต้นๆ จากนั้นก็ไปเดินในหอประชุมทหารเรือ เปิดหูเปิดตาหลายอย่าง
อีกอย่างได้กินไอติมทอดเป็นครั้งแรก โอยอร่อย (ได้ข่าวว่าไดเอต)
แต่มีคนเล้ยงก็อ่ะนะ กินะหน่อยดิ เหอๆ
ไม่ได้ลอยกระทงหรอก เปลือง โลกร้อน ฯลฯ
จากนั้นก็กลับบ้านกันมานอน หลับเป็นตายเลย เหอๆ
หนุ่มคนนั้นก็คือใคร ทายสิ อิอิอิอิ
พ่อกะพี่ชายไง หุหุ อย่างเรามันจะมีใคร (ฮือๆ ฮ่าๆ) ไปแหละ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
11月6日 เดี้ยงอีกแล้วค่ะ++++++++++++++++++++++++++
คนอย่างอุ้มนี่เป็นอะไรไม่รู้กับกลไกการเคลื่อนไหวของร่างกาย กระดูก ข้อ เอ็น เส้นปลายประสาทและกล้ามเนื้อ ล้วนแล้วแต่มีปัญหามาแล้วทั้งนั้น เข้าเฝือกสองครั้งที่ขา เอ็นฉีกที่หัวเข้าสองครั้ง ปลายประสาทที่มือเจ๊งหนึ่งครั้งเข้าเฝือกอ่อน และผ่านตัดเอากระดูกที่แตกในเข่าออก ทุกเหตุการณ์ล้วนแล้วเกิดจากกการเล่นกีฬาท้างน้าน แต่ เมื่อไม่นานมานี้ เป็นอีกแล้วครับท่านแต่ไม่รู้เป็นอะไร หมอวินิจฉัยไม่ถุก อุ้มเดินก้าวลงจากตะลัยแล้วอยู่ๆเข่าก็รับน้ำหนักไม่ได้ซะงั้น ก้นกระแทกบันไดตะลัยเลย แต่เจ็บเข่ามาก เลยไปสถานพยาบาล ก็งั้นๆหมอที่นี่รักษาโรคทั่วไป ไม่รุไรหรอก เลยไปหาหมอที่ รพ วิภา แต่หมอก็ไม่ทราบแถมหมอขำด้วย เอ็กเรย์แล้วอะไรก็แล้ว ก็ไม่รู้เลยให้มากินและทา ทำไมต้องมาเป็นตอนนี้ มีแมชต์บาสรออยู่ 2 งานเลยนะเนี่ย เซ็งเลยอ่า อยากร้องไห้ เอ้าๆจบๆได้แล้ว เอาเป็นว่ามีเคล็ดลับมาบอกนะสำหรับคนมีปัญหาเรื่องไรพวกนี้ 1. เมื่อล้มประคบน้ำแข็งให้เร็วที่สุด เพื่อลดการอักเสบและลดบวม น้ำแข็งจะทำให้เส้นเลือดไม่ขยายตัวมากไป แต่จำไว้พยายามประคบแค่ใน 24 ชม แรก 2. การล้มแบบนี้ จะทำให้มีเลือดหรือน้ำเหลือง คือสาเหตุของอาการบวม การบรรเทา คือ ประคบน้ำร้อน เพื่อให้ลิ่มเลือดที่คั่งภายในสลาย แต่จำไว้นะ หลังจาก 24 ชม ไปแล้วถึงทำได้ ถ้าทำก่อนหน้านั้น อาการบวมจะอักเสบมากรวมทั้งมีอาการช้ำให้เห็นด้วย 3. ระหว่างนั้นก็ลดการลงน้ำหนักที่ขานั้นก็เท่านั้นเอง ใช้ไม้เท้าหรือผ้าพันหรือสัพพอร์ทก็ได้ 4. อาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ จากการเล่นกีฬาหรือไม่ว่าอะไรก็ตามเกิดจากเราไม่ได้ยืดเส้นมา หรือเกิดจากการเกร็งของกล้ามเนื้อ ทางแก้ที่ทำให้อุ้มไม่ปวดขามาตั้งแต่ ม2 แล้วคือ การนอนยกขาสูงก่าหัว โดยหาหมอนหรืออะไรมารองขา ทั้งคืน รับรองหายเลย แต่ ถ้าไม่หายแสดงว่าเส้นคงยึดจริงๆจังๆขอให้ออกกำลังกายต่อไปหากเป็นคนที่เล่นนะ เพราะอาการเหล่านี้จะหายไปภายใน 2-3 วัน ถ้าหยุดเล่นเพื่อให้หาย แล้วกลับมาเล่นใหม่โดยไม่วอร์มก็มีค่าเท่าเดิม แต่คนไหนไม่เล่นก็ช่างมันเหอะ 5. แต่สำหรับอุ้มอ่ะ อุ้มประคบน้ำแข็งทุกคืนเลย ลดบวมทันตาแหละ แต่ตรงไหนที่น้ำขังอยู่ จะไม่หาย แต่จะไม่ปวดแล้วเดินได้เร็วแค่นั้นเอง 6. อย่าหักนิ้ว บิดเข่า หรือพยายามทำอะไรให้เกิดเสียงขึ้นกับกระดูกนะ เพราะจะทำให้ส่วนนั้นเสื่อมเร็วขึ้น ของเหลวที่หล่อลื่นจะแห้งเร็วขึ้น 7. กินแคลเซียม ลดกิจกรรมเสี่ยง และ อย่าเป็นแบบอุ้ม อิอิ หวังว่าจามีประโยชน์น้า
ปล ขอบคุณคนขับตะลัยที่ขับรถไปส่ง น่ารักที่สุด ขอบคุณพี่มิ้วที่มาหัวเราะเยาะและพาไปหาหมอและไปรับส่ง แต้งเกมส์คอยช่วยไรมากมาย เพราะอยู่หแด้วยกาน ขอบคุณทุกความเป็นห่วงนะคะ รู้แหละว่าห่วงเรา นะๆๆ ครั้งนี้ไม่รุนแรงมากหรอก อิอิ
++++++++++++++++++++++++++  10月10日 งานช่วงปิดเทอม++++++++++++++++++++++++++++
ก่อนปืดเทอม ช่วงสอบ อุ้มแบบว่าแปลงานมากมาย ไม่มีเวลาอ่านหนังสือเท่าไร
แต่ก็ไม่รู้ถ้าอ่านแล้วจะช่วยให้อะไรดีขึ้นมากไหม แม้กระทั่งการแปลก็ทำไม่ค่อยได้
จบเสียทีเทอมมหาโหด เทอมหน้าลุยเต็มสตรีมแน่นอน
เรื่องงาน ก่อนปิดเทอมนะ ไปหางานไว้มากมายหลายที่ แต่เอ้ะไม่ค่อยติดเลยง่ะ แต่เพื่อนติด
เพราะอะไรหวา กะจะหาตังค์ซะหน่อย แหมๆ อยากรู้ว่าเราบกพร่องตรงไหน จะได้แก้ไขค่ะ
แต่ก็มีงานแปลนะ วันนี้ยังไม่ถึงครึ่งเดือนเลย แปลงานมา 4 ตัวแล้วในปิดเทอม
ก็ได้เงินมาเป็นพันๆอยู่ แต่นะปิดเทอมอุ้มไม่ได้เงินเดือนนี่ และในนี้มีสองงานที่ไม่ได้ตังค์เพราะแปลให้พ่อ-แม่
ของพ่อไม่เท่าไรแต่ของแม่จิ เกือบ 100 หน้า กำลังค้นคว้าทำตำราเรื่องหนังสือพิมพ์ออนไลน์
ในไทยยังไม่มีใครทำ ศุนย์จุฬาคุยกะแม่และบอกให้แม่รีบทำเป็นรายแรกของไทย
แต่ตำราข้อมูลส่วนมากจึงเป็นอิ้งหมดเลย เราจึงต้องไปหาตั้งแต่ที่มา พัฒนาการ ตลอดจน แนวโน้มในอนาคต(เอง)
เรื่องนี้ใครพอรู้เรื่องช่วยเราก็ได้นะ หรือใครมีเพือนอยู่วารสารติดต่อให้หน่อยจิ จะขอบคุณมากมายค่ะ
และเพราะนี่แหละเราเลยไม่รับงานที่ตั้งใจจะทำเช่นที่ซิซเลอร์และสตาร์บัค มาช่วยแม่ทำงานดีกว่า
มันได้ผลตอบแทนระยะยาว เพื่อชีวิตอุ้มเองและครอบครัว ให้ดีกว่านี้
ใครมองครอบครัวอุ้มคงคิดว่ารวยอ่ะ แต่ขอบอกไว้ตรงนี้นะว่าไม่ใช่อย่างที่คิดหรอก
อุ้มได้เงินเดือน 2500 ฉะนั้นทำไมอุ้มถึงต้องเจียดอย่างรอบคอบ งกอย่างมีศิลป์และหางานทำ
นี่ยังไม่รวมค่ารถทัวร์กลับบ้าน เบ็ดเตล็ดใดๆเลยนะ แต่เราก็ไม่เคยมีปัญหาอะไร เพราะถ้าไม่มีก็ไม่กิน
ไม่ฟู่ฟ่า ไม่ช้อปปิ้ง ไม่ขอตังค์เพิ่ม แต่อยากได้อะไรก็เก็บเงินที่ทำงานมาซื้อเอาเอง
อุ้มไม่ว่าคนที่ให้เงินเพราะเขาทำให้เรารู้ว่ากว่าจะได้เงินมาแต่ละบาทมันยากเย็นขนาดไหน
เราต้องรู้จักคุณค่าของเงิน และคุณค่าของตัวเอง ไม่ทำอะไรลืมตัวว่า ไม่มีเงิน ถึงจะอยากได้อะไรตั้งมากมาย
เห็นเพื่อนมีอะไรใหม่ๆ สวยๆ ไปกินอะไรกันบ่อยๆ อุ้มอยากนะ แต่ก็นะ ต้องอดทน
อุ้มไม่อยากให้เพื่อนมองอุ้มว่าอุ้มไม่สุงสิง ไม่เที่ยวกะเพื่อนนะแต่มันเป็รอีกวิธีในการไม่ก่อหนี้อ่ะ
อีกอย่างเราทำงานจริงๆนะหลายๆครั้ง ที่หายแวบๆเนี่ย อย่าคิดเลยว่าอุ้มออกห่าง นะๆๆๆ
ตอนนี้อยากเล่นบาส รู้สึกมีอะไรโลดแล่นในตัว อยากวิ่ง อยากโลดโผน
อยากแข่งบาสอ่ะ มีบาสเกียร์เกมส์อุ้มไม่รู้จะลงได้ไหม กลัวน่ะ งานระดับประเทศเลย
อุ้มไม่อยากให้มีปัญหา แต่ก็อยากเล่นอ่ะ ทำไงดี คอยดูกันต่อไปนะ
++++++++++++++++++++++++++++++++++
- ดีจังกลับมาบ้าน มาทะเลาะกะน้องแม็ค ฮ่าๆ
9月22日 คำถามเกิดขึ้นมากมาย++++++++++++++++++++
หลังจากเกิดอะไรขึ้นมากมายช่วงนี้ ใครรู้จักอุ้ม อุ้มไม่เคยเครียดมาก่อนนะ
นานมาแล้วถ้าเครียดอุ้มจะเก็บเอาไว้คนเดียว เมื่อทนไม่ไหวอุ้มจะระบายออกมาทางน้ำตา
แต่มีช่วงนึง อุ้มระบายความเครียดโดยการประชด การบ่นการเอาเรื่องไปปรึกษาคนอื่นหรือเงียบและน้ำตาในบางที
มันเป็นสิ่งที่ดีทำให้อุ้มสบายใจขึ้นมาก แต่ ทำไม หลายคนจึงบอกว่าอุ้มเปลี่ยนไป
มันเหมือนจะไม่ดีเหรอ คนที่บอกว่าไม่ดีเนี่ยเป็นเพราะอุ้มไม่ยอมเขาเหมือนเดิมใช่ไหม
จากการที่อุ้มไม่โต้ตอบอะไร ปล่อยเรื่องไป มันคือ อุ้มเป็นผู้ถูกกระทำนะ
หลายคนเคยเห็นอุ้มร้องไห้ ต่อหน้า ทั้งเพื่อนทั้งญาติ เคยนึกไหมทำไมอุ้มเป็นแบบนั้น
เครียดไง จนทนไม่ไหวแล้ว มันเจ็บนะถ้าเราจะเก็บความอัดอั้นไว้ในใจคนเดียวเนี่ย
อุ้มแปลกใจหลายๆเรื่องมาก อยากถามใครต่อใครเขาเหมือนกันว่า
...
1.การเป็นเด็กเนี่ยผิดเสมอเหรอ หรือความผิดของเด็กดูเบาบางกว่าของผู้ใหญ่ อุ้มถึงโดนโยนความผิดมาให้บ่อยๆ
2.อุ้มยอมรับพฤติกรรมใครบางคนไม่ได้เนี่ยถือว่าอุ้มเปลี่ยนไปเหรอ
3.การที่อุ้มหาวิธีคลายเครียด โดยการปรึกษาบางคนเนี่ย ไม่ดีเหรอ หรือต้องให้อุ้มหัวระเบิดตายไปคนเดียว
ให้อุ้มเก็บไว้คนเดียวอย่างที่มันเป็นมาตลอด 20 ปี
4.บล้อกอุ้มคงเหมือนหนังสือพิมพ์ที่ถ้าไม่ลงข่าวฉาว ข่าวคนตาย ไม่มีคนซื้ออ่าน
ต้องมีข่าวตลาดคนเข้ามาดูเพียบภายใน 2 วัน ในขณะที่บล้อกวันเกิดมี 6 คนในเกือบ 2 เดือน
5.อุ้มผิดมากใช่ไหมที่ก็มีความรู้สึกแบบนี้(เครียด) หรืออุ้มไม่มีสิทธิ์
6.แล้วคำว่า "ปล่อยวาง" กะ "ช่างมัน" และ "เหตุผล" กะ "ข้ออ้าง" ต่างกันตรงไหน ใครวัด
7.แล้วทำไมอุ้มต้องทน ทั้งๆที่อุ้มทนมันต่อไปไม่ได้แล้วและ
8.ถ้าเราไม่ผิด ไม่รู้ว่าตัวเองทำผิด เราต้องขอโทษเขาก่อนรึเปล่า และถ้าเขาทำผิดเองล่ะเรายังต้องไปง้อไหม
...
อุ้มรู้ว่าความเครียดเป็นของคู่กันกับทุกคน แต่ขอให้ทุกคนรู้ไว้ด้วยว่าอุ้มก็เครียดเป็น
การตีตัวออกห่างจากใครสักคนนั่นเป็นเพราะอุ้มไม่สบายใจที่จะอยู่ใกล้
มันอาจมองดูเหมือนอุ้มหนีปัญหา และมันก็ใช่ด้วย ถ้ามันจะทำให้อุ้มสบายใจแต่บางคนคาใจ อุ้มก็จะทำ
ตอนนี้อุ้มเป็นเด็กคนเดิมที่ผสมผสานสิ่งใหม่เข้าไป เพราะเก็บกดอีกแล้ว แต่จะปรึกษาคนบางคน(+เสียน้ำตา+)
น้อยคนนักที่บอกว่าอุ้มเปลี่ยน แต่เชื่อเหอะ อีกหลายคนบอกว่าดีแล้ว
ดังนั้นใครจะยอมรับอุ้มไม่ได้อุ้มจะไม่แคร์ อยากใส่ใจความรู้สึกตัวเองแล้ว
++++++++++++++++++++++++++
ปล. 1.ขอบคุณพี่น้อง+พี่ยุ้ยที่คอยเตือนสติในรูปแบบต่างๆอุ้มคุยแน่แหละ แต่ขอเวลาค่ะ
2.บาส+แชร์บอล อุ้มยก 2 เหรียญให้คณะละกัน อุ้มไม่ควรคู่หรอก
3. 2-3คนที่อุ้มถอยออกมาไม่สุงสิงด้วย ก็นะทำใจซะ ถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่
4. อุ้มเหนื่อยมาก เครียดมาก แต่ขอบคุณหลายๆคนทั้งเพื่อนและครอบครัวที่สนับสนุนว่าเราทำน่ะ "ถูกแล้ว"
8月6日 ชื่นมื่นและขมขื่น ++++++++++++++++++++++++++++++++
4 สิงหา 50--น้องอุ้มบรรลุนิติภาวะแล้ว 20 บริบูรณ์
ตื่นมาตักบาตรตอนเช้า และกินเลี้ยงตอนเย็น
ตามปกติสุขที่ครอบครัวของเราทำ (กินเลี้ยง 10 ก่าคน)
ปีนี้ไม่หวือหวาเหมือนปีที่แล้วที่มีทั้งโต๊ะจีน+คาราโอเกะ (ที่จริงเป็นงานแต่งพี่ชาย)
และไม่ได้ของขวัญอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเท่าไรนักแต่มีความสุขดี
แม่ให้ของขวัญที่ดีที่สุดในปีนี้มาคือ คำอนุญาติ
ให้ไป work&travel ปีหน้านี้ ไปหาเงินต่างประเทศ รักแม่ที่สู้ดเยย
ที่เหลือก็เป็นข้อความ มากมาย หรือบางคนโทรมา ขอบคุณมากนะคะ
แต่
 จากที่เห็นจากหัวข้อ เราจะมาเล่าเรื่องข่มขื่นต่อ
คือ เรื่องที่อุ้มไม่รู้แล้วรู้ในวันเกิดคือ คนที่เรารักป่วย
ป่วย เราไม่ได้คิดว่าเป็นไรมาก ก็คงเป็นหวัดมั้ง ตอนแรกคิดงี้
แต่เพิ่งมารู้ความจริงว่ามันหนักหนากว่านั้น ต้องเอ็กเรย์สมองเลย
อืม มันน่ากลัวนะเนี่ยและทำให้เจ้าของวันเกิดเปลี่ยนมู้ดไปได้เลย
คิดมาก ว้าวุ่น ร้องไห้ เปิดเปิง ไม่อยากไปไหนเลย แย่ๆๆ
คนอื่นเขารู้หมด แต่อุ้มไม่รุ้อยู่คนเดียวมั้งเนี่ย เฮ้อ
ได้ของขวัญ ได้ความปรารถนาดีๆมามากในวันนี้
ยกให้เค้าหมดเลยได้ไหม อยากให้หายไวๆ
อยากทำทุกอย่างไม่ว่าอะไรก็ตามเพื่อเค้า คนนั้น
ขอให้เค้าหายเร็วๆ รออุ้มก่อนนะ สู้ๆ นะ เดี๋ยวมันก็หายไป
ยังไงอุ้มก็ยังเอาใจช่วย สุดชีวิต ถวายชีวิต ขอเพียง
ให้ "แม่" หายป่วยโดยเร็ว นะคะ
พรใดที่ดีในโลก ขอให้ไปสู่แม่ของอุ้ม วันเกิดนี้ขอให้ความปรารถนาดีที่ได้ทุกสิ่ง ไปสู่เค้า
ปล.
1. แฮปปี้เบิดเดย์น้องตี่ด้วยนะ วันเดียวกันเลย
2. ข้อความหมายข้อความช่างถูกใจจัง
3. กินเลี้ยงสนุกสุดๆ ขอบใจโชว์จากหลานสาวที่เต้นบัลเลต์ให้ดู
4.แฮปปี้พี่โจ้ด้วย 3 สิงหา แก่แล้ว
5. น่าดีใจ 20 แต่งงานได้แล้ว (คนอื่นบอกแค่เข้าผับได้ ไอ้อุ้มล่อซะ)
6. ถ้าอ้อมเข้ามาอ่านก็ไม่ต้องบอกแม่นะ
7. ขอให้อีกคนที่ป่วย หายไวๆเหมือนกันนะคะ get well soon
+++แฮปปี้+ให้กำลังใจอุ้มกันหน่อยนะ ขอบคุณค่า+++
 ++++++++++++++++++++++++++++++
7月16日 sport days-weeks+meeting V2++++++++++++++++++++++++++++++++
----------บาส ญ. V2 ที่ 1 ห้าปีซ้อนแล้ว---------
หลังจากที่ตัดสินใจไม่ได้ไปผ้าป่าของเอก
อุ้มก็เดินหน้าต่อในการจัดการดูแล V2 บาส ญ.ทั้งตัดเชือกและชิง
เกิดอะไรมากมาย ที่บางทีอุ้มไม่นึกว่าจะเกิด ประทับใจก่าไปทริบแน่นอน (รึเป่า)
บาส ญ. ชนะ ก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่ไม่ใช่ทั้งหมด.........
ความรู้สึกหลายๆอย่างต่างหากล่ะ ที่ไม่เคยได้จากที่ไหนมาก่อน
เหมาโดยรวมก็คือ "เรารู้สึกว่าเรามีความสำคัญต่อคนบางกลุ่ม มากก"
อย่างที่ไม่เคยเป็นมานานแล้ว ไม่ใช่แค่เพียงลูกทีมที่ทำให้เกิดความรู้สึกแบบนั้น
ทั้งรุ่นน้อง รุ่นพี่หลายๆคนที่ไม่ใช่นักบาส ก็มีส่วนในหลายๆคน
ดูแลเราดีเหลือเกิน ไม่รุ้ทำไม แล้วยิ่งชนะ โห
ใครมาดูแข่งวันนั้นจะรู้ว่าสถานการณ์เครียดขนาดไหน ทั้ง
- เด็กเจ็บเกือบทั้งทีม -ไม่มีคนเชียร์
-ถูกจับตามอง -ศักดิ์ศรีแชมป์ 4 สมัยซ้อน
พวกเราเครียดเท่าไร เสียน้ำตาไปเท่าไร คุ้มแล้วใช่ไหม
เพราะพวกเราก็ผ่านมาได้อย่างสวยงาม เฉือนG5 ไป 1 แต้ม
พี่ขอบคุณน้องทุกคนมากๆนะ ที่ช่วยกันวิ่งสุดแรง
แม้จะเจ็บกันขนาดนั้นทุกคน มันบ่งบอกนะว่า"ทีม" เรา
สุดยอดมากๆ ยิ่งตอนชนะ โห ตอนเรามากอดกัน ซึ้งมั้ย
พี่ไม่ได้แข่งด้วยยังดีใจสุดๆเลย อยากร้องไห้จริงๆ
พี่ปลาเก็บที่ 1 มาให้ก่อนอุ้มเข้า มก.2 ปี
และตอนอุ้มปี 1 อุ้มมาช่วยจริงๆจัง ลงเล่นให้
แต่หลังจากนั้นพอเล่นไม่ได้แล้ว อุ้มก็จะพยายามช่วยนะ
ช่วยให้ได้ที่ 1 ต่อไปอีก ไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าน้องสู้อ่ะ หึๆ
 ------มีททิ้ง V2 ณ นาทอง------
สืบเนื่องจากข้างบนนั่นแหละ บาสที่ 1 ไอ้เจ้าภาพจัดงานมีททิ้ง
เลยมาเชิญ "Super Coach" ไปทานด้วย แหมรู้สึกเป็นเกียรตืจัง
งานก็ดี แทรกความประทับใจไว้ให้ขำได้เลยแหละ
แต่สันทนาการไม่อลังอย่างเดะมนุดทำ ถ้าเราทำแบบนี้บ้าง
มันจะเหมือนกับว่า "ไม่ได้เตรียมตัวมายังไงอย่างงั้น"
อาหารอร่อย กินเยอะมาก ขนาดว่าไดเอตอยู่นะเนี่ย
ที่สำคัญบายศรีเนี่ย มนุดเขาไม่พันอะไรกันแบบนั้น
ทั้งมัดมือ มัดเท้า แว่น ผม มัดตราสังอะไรแบบนั้น
และเขาไม่เอาน้ำตาเทียนหยดใส่เด็กด้วย พอเห็นเราเลยได้ไอเดีย อิอิ
แต่ถึงจะรู้สึกแปลกแยก เพราะไม่ช่เดะ V2 เต็มตัว แต่ก็สนุกดี
ตั้งแต่ต้นจนจบ และยังมีคนมาส่งด้วยขอบคุณคร่า
V
V
V
ปล.
1. ขอบใจน้องทุกคนสำหรับแรงกายแรงใจ
ร่วมกันฟันฝ่าอุปสรรคทั้งหลาย
2. พี่มิ้วที่ไม่มาช่วยเท่าไรเลย แถมเอาเสื้อมาให้
แทนกางเกงอีก (ด่านะเนี่ย) แต่ไม่เป็นไร
พี่มิ้วจะเลี้ยง Immotal
3. ขอบคุณคุณพี่ท้อปและพี่แป้ก ที่ชวนไปนั่งนะ
แต่คงไปหนอกค่ะ หึๆ (ชวนทำไม)
4. ขอฝากถึงเพื่อนที่เอกอิ้งว่าเรายังไม่ได้ย้ายคณะนะ
การที่เราเลือกทำแบบนี้ เพราะมันจำเป็น เพราะเรารับปาก
ไว้แล้วว่าจะตัดสิน+คุมทีม แล้ว และมีแอคซิเด้นก็มากมาย
ถึงว่าหลายความรู้สึกจะไม่เกิดกะเค้าที่นี่ เอกอิ้ง แต่เขาก็เป็นอิ้ง
อยู่ดี
 6月30日 ก็ดี ------(^.^)-----
ก็ไม่มีไรอัพหรอกแต่ก็มาเขียนเล่นซะหน่อยว่า;
v
v
v
- เพิ่งรับเหรียญเรียนดีไป รู้สึกดีตะหงิดๆ
- เรื่องการรับน้องผ่านไปบ้างแล้ว โล่งอกนิดๆ
- อาการปวดท้องสุดๆ หายไปแล้วในเดือนนี้ เจอกันเดือนหน้า ฮึๆ
- กลับบ้านมาเจอน้องแม็ค บ้าไปนิด
- ได้เล่นบาสให้เหงื่อออกซิบๆ ดีจัง
- ได้พูดอะไรออกไปบ้างแล้ว ดีใจที่ตัวเองกล้าพอ อิอิ
แต่ทว่า
v
v
v
- อยากเจอคนบางคน ไม่ค่อยมาให้เจอเลย บ้านก็ใกล้กันแค่เนี้ย
- เรียนเริ่มไม่รู้เรื่องแระ ทำไงดีนะ
- แล้วทำไมต้องป่วยทุกเดือนเนี่ย ไม่ไหวนะ รู้สึกตัวเองอ่อนแอจัง-
- อยากเล่นบาส ฝนก็ตกบ่อยจิงๆ เฮ้อ
i
i
i
เป็นไรมากไหมเนี่ย ไม่มีไรบ่น ยังหามาบ่นจนได้
แต่น้องอุ้มจสู้ต่อไป วะฮ่าๆ ชีวิตมีรสชาตก็เงี้ย
ไม่สมหวังซะบ้าง ไม่เป็นไร อิอิ เพราะสมหวังไปก็ไม่น้อย
อะไรที่ไม่ได้คาดคิดไว้ ก็เกิดขึ้นเยอะ
สู้ๆ อยากวิ่งเล่นให้พุงหายไป หายไป หายไป
ป.ล. อยากเจอ Smiling Girl สุดๆ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 6月6日 ปี 3 แล้วรึนี่----------------------------
----------------------------
เฮ้อเปิดเทอมแล้วเหรอ เตรียมตัวเตรียมใจไม่ทันเลย
ปี 3 แล้ว ปีแห่งความหนักหนาสาหัสปีแห่งสิ่งใหม่ๆ วิชาใหม่ๆ อะไรใหม่ๆและ หอใหม่
เทอมนี้ตอนแรกกะจะเรียนอย่างเอาจริง(มากก่าเดิม)และเมคมันนี่
แต่ดูท่าทีแล้วคงยากอ่ะ เพราะต้องรับน้องปี 1 ภาคเปอ่ะจิ
ดูๆแล้วก็เหมือนเราเห็นแก่ตัวน่ะ "เราไม่ได้อยากทำหน้าที่ตรงนี้หรอก ที่จริงอ่ะ"
เราอยากทำอะไรอย่างอื่นอีกมากมาย (ตอนแรกจะไปเสริฟ์ที่บาสกิ้นรอบบิ้น ชวดสิ)
(และแน่นอนอยากไป บ.ทัวร์ที่ทำตอนปิดเทอม)
แต่จะให้ทำอย่างไร น้องเขาเข้ามาถึงขนาดนี้แล้วอ่ะ จะทิ้งเพื่อนก็ใช่เรื่อง เพราะน้องเยอะ เพื่อนคงเหนื่อยมาก
ต้องทำ ทำให้ดีที่สุด สุดๆ เท่านั้นแหละ เท่าที่เราจะทำได้
ตอนนี้อยากเล่นบาสมากมาย เพราะรูปร่างเริ่มหายไปน่ะสิ
ตั้งแต่กินยา หาหมอ เนี่ย ทำไมหุ่นมันเหมือนลูกหมูตัวน้อยๆเข้าไปทุกวัน
เทอมนี้จะเป็นไงน้อ ค่าหนังสือก็ล่อไปซะ... สงสารแม่ สงสารตัวเอง
อย่าถามว่าอุ้มได้เงินเดือนเท่าไร? ทำไมต้องหางานทำ? ทำไมต้องปิดตัว ไม่ไปไหนมาไหน?
ทุกคำถามมีคำตอบที่เหมือนกัน ฉะนั้นอย่าสงสัยว่าเค้าเป็นอะไร ดู บางทีอ่ะ
เรื่องมิตรสหายก็พอช่วยให้เราหายเครียดไปได้บ้างนั่นก็เพราะมีอย่างอื่นให้คิด
แต่บางครั้งนะ อยากให้รู้กันบ้างว่า อุ้มคนนี้ถูกละเลยบ่อยมาก (งุงิ)
ตั้งแต่ ม.ปลายแล้ว กลุ่มมี 5 คน อุ้มก็เป็นเศษทุกที มันก็มีบ้างที่เค้าจะน้อยใจ จะเงียบๆ เบื่อๆ
แต่ไม่ต้องคิดมากนะ เค้าคิดมากคนเดียวน่ะพอแล้ว แต่เค้าว่าเพื่อนๆคงไม่ได้คิดถึงมันด้วยซ้ำ
เค้าเชื่อว่าหลายคนสบายกว่าเค้ามาก แต่เค้าก็จะคิดว่าหลายคนก็แย่กว่าเค้ามาก
ที่เห็นเรามีความสุข กลับไปอยู่คนเดียวแล้ว ใครจะรู้บ้างไหมว่าบางเวลาก็มีน้ำตาเหมือนกัน
เห็นเรา "กัด" "แซว" ใครต่อใครไปนั้น ก็เป็นอีกวิธีที่ทำให้เรา HaPPYได้
ขอบคุณหลายๆคนที่เป็นห่วงเอามากๆ โทรมาถามหรือทางใดก็ตาม
ยิ่งตอนนี้สุขภาพก็ย่ำแย่ลงไปอีก เฮ้อ ช่วงตกต่ำจริง แต่ไม่ใช่ทั้งหมด
เพราะบางสิ่งเล็กๆน้อยๆก็ทำให้อุ้มยิ้มได้ เช่นกัน (อยากกลับบ้านโคราช)
＞＞"มันก็เป็นแค่เพียงภาพลวงตา แค่นั้น"＜＜
ปล.1 ขอบใจหมูอ้วนที่เอาชีวิตน้อยๆ 4 ชีวิตมาฝากนะ
ปล.2 ขอบคุณญาติที่โคราชและกทม.ที่เป็นห่วง อุ้มจะรีบเรียนให้จบและกลับบ้าน(ไม่มีใครสำคัญกว่าญาติๆแล้ว)
ปล.3 ขอบคุณเพื่อนๆที่ ม. ที่ช่วยให้เราไม่บ้าไปมากก่านี้
ปล.4 ขอบคุณงานที่มีมากก่าเวลา (เอ้ะ เอามาจากไหน)
ปล.5 ขอบคุณแรงบันดาลใจ "จากคน 2 คน" ที่ทำให้อุ้มยิ้มได้ "จุดมุ่งหมายและจุดสูงสุด"
4月11日 น้องแม็คอยากเล่าเรื่องน้องชายชื่อแม็คอ่ะ
อุ้มไปรับแม็คมาจากด่านเกวียนตอนเดือนมกรา
แม็คเป็นเด็กเรียบร้อยมากๆตอนนั้น เรียบร้อยที่สุดเลยเอามา
เหตุผลที่เอามาก็อยากเลี้ยงหมาด้วยและเอามันมาไล่แมวที่บ้าน
...........................
เวลาผ่านมาจนบัดนี้ น้องแม็คหูตั้งแล้วด้วย ตอนแรกหูตก
แต่แววตายังคงเจ้าเลห์เหมือนเดิม แต่หลายๆสิ่งเกิดขึ้นที่บ้านจอหอ ฮึๆ อาทิ
แม็คทำให้บ้านมีสีสันด้วยของที่มีนไปขุดมาจากไหนไม่รุ เต็มไปหมด
แม็คทำให้ที่บ้านต้องซื้อพลาสเตอร์มากขึ้น ปกปิดรอยแผล แง้บๆ
แม็คทำให้รองเท้าไม่ต่ำกว่า 5 คู่ในบ้านขาดๆวิ่นๆ (ถูกใจมันล่ะสิ)
แม็คทำให้หลายๆคนยอมใส่ขายาวอยู่บ้านใมนวันที่ร้อนอบอ้าว
แม็คทำให้ปลาที่บ้านแทบช้อก โดยไปกินน้ำที่บ่อและบางทีลงไปเล่นน้ำเลย (ถึงว่าปลาตูหายไป)
แม็คทำให้แม่มีความสุขกับรอยแผลเล็กๆน้อยๆ แถมตอนใส่กางเกงเลแม็คก็ชอบเล่นกะแม่ อิอิเกือบดึงหลุดแน่ะ
แม็คทำให้มีหิมะตกที่สนามหญ้าที่บ้าน แหงล่ะ ตุ๊กตาแมวดิฉันหัวกระจุยซะ นุ่นกระจายเลย (ฮึๆ)
แม็คชอบวิ่งเข้าบ้านมานอน "ปั้นจิ้มปั้นเจ๋อ" บนโซฟาตามคำของแม่
แม็คชอบช่วยทำงานบ้าน ชอบพันไม้กวาด ชอบคาบกิ่งไม้ออกจากถัง
ครั้งนึงแม็คลงไปเล่นน้ำในบ่อปลาแล้ววิ่งไปถูในบ้านให้ ขอบใจนะ
เอออ มันกัดท่อไอเสียรถยนต์ด้วยนะ
ฯลฯ
แต่จะว่าไปแล้วน้องแม็คก็เคย
วิ่งชนประตูกระจก ตกที่นั่งตรงม้าหิน ถูกฉีดยาร้องโวยวาย
ถูกตีอย่างน่าสงสาร เตะลงกล่อง
แต่ก็นะ น้องแม็คก็ยังถือว่า
เป็นสมาชิกใหม่ของบ้านที่ทำให้แม่ยุ่งขึ้นมาอีกเล็กน้อยถึงมากที่สุด
ทำให้อ้อมต้องปวดหัวเล็กน้อยถึงมากเท่าที่จะมากได้
ทำให้อุ้มรู้ว่ามองอะไรผิดไปมากมายนักแล
-แต่น้องหมาแม็คก็เป็นสมาชิกใหม่ที่น่ารักน่าเตะของครอบครัวดีเจริญ-
ปล. ตอนแรกอุ้มจะตั้งชื่อว่า "ท้อบ" อิอิ
2月21日 โดนแทคเลยต้องมาเผาตนเองค่ะเนื่องจากเราโดนแทคมาเลยต้องมาเผาตัวเอง แบบนี้ ซะงั้นน่ะ
เริ่มเลยแล้วกันนะคะ
(รวบรัดที่สุด ขี้เกียจพิมพ์ว่ะ)
1. เรื่องนี้ขำแบบขำมาก ใครก็ขำ โดยเฉพาะนักบาส ตอน ม.1 เลย จำได้ ตอนนั้นเป็นนักบาสอายุ 13 แต่ป๋าเอาไปแข่งรุ่นอายุ 18 เพราะเก่งมากมาย 55 แข่งต่างอำเภอด้วยแหละ ปักธงชัย โคราชแหละ แข่งไป แข่งไป --- ยิงผิดแป้น 55+ น่าดีใจไหม ยิงผิดแป้น คนก็ไม่ใช่น้อยนะ ยิงผิดแป้น ในทีมนี้ไม่มีเพื่อนๆหรอก มีแต่รุ่นพี่ เออแล้วฉันยิงผิดแป้น แบบว่าลงด้วยนะ ฝ่ายตรงข้ามเดินมาบอกว่าขอบใจน่ะ 55 แจ้งเกิดเลยนะ เพราะท้ายเกมส์มีคนมาขอลายเซ็น 2 คนแน่ะ ฮาดีมากมาย แต่แมตท์นี้ก็ยังชนะแหละ ถ้าแพ้นี่ไอ้อุ้มถูกสวดยับแหงเลย5555+ ขำมากมาย
2.เรื่องตอนเด็กๆกลัวเข็ม เหอๆ เขามาฉีดยาที่ รร สุขานารี 55 ดิ้นซะจนกระโปรงหลุดเลยเพื่อนๆ ร้องไห้ด้วย แง้ แง้ว
3.อันนี้ไม่ใช่หน้าแตก แต่อยากเล่า ตอนปิดเทอมใหญ่ ม.1 มีการเก็บตัวแข่งบาสกัน ทีมบาสของอุ้มได้เข้าชิงที่ 1 วันชิงตอนเช้าก่อนแข่งก็ซ้อมรับส่งลูกกัน อยู่ๆโดยไม่รุเนื้อรุตัว ทีมบาสประมาณ 5 คนวิ่งมาจับตัวอุ้ม ถอดเสื้อ+กางเกงถุงเท้า รองเท้าแข่งออก แล้วลากไปที่บ่อน้ำแล้วก็โยนเราลงไปในบ่อนั้น อืม ก่อนแข่งนะ ทำกันได้ ผลคืออุ้มร้องไห้และจะไม่ยอมลงแข่ง แต่ถูกรบเร้าซ้าเลยต้องลงแข่ง แบบว่าซึมๆเลย สรุปแข่งวันนั้นแพ้ว่ะ
4. น้องอุ้มกลัวหนอนจัดมาก เคยถูกเอามาแกล้งแบบก่อนแข่งจนร้องไห้ ไม่มีสมาธิ ทำอะไรไม่ถูกเลย แต่ที่หน้าแตกคือ ไปกินเนื้อย่างกะพ่อแม่น่ะ แล้วเป็นคนเด็ดผัก ร้านนี้ดีนะ ผักสด มีหนอนตัวเขื่องอยู่ที่ใบคะน้า แล้วไงๆๆๆๆๆ โดยไม่ทันยั่งคิด กระจาดผักลอยละลิ่วสู่นภากาศ ทามกลางประชนมากมายกลางเมืองย่าโม ผักเหล่านั้นก็โบยบินไปตามพื้นที่รอบตัวแม้กระทั่งบนหัว ส่วนหนอนโชคดีเกือบตายตัวนั้น หลบหนีจากที่เกิดเหตุไป เหลือให้เราเป็นจำเลยซะงั้นน่ะ ข้อหาก่อความเดือดร้อนและตระหนกตกใจแก่ประชาชนใกล้เคียง
5. อันนี้สดๆร้อนๆ วันงานแต่งงานพี่ชายคนโต เริ่มต้นแบบนี้หลายๆคนคงพอจะทราบแล้วสิ แต่จะเล่า มีไรมะ น้องอุ้มเป็นคนไม่ค่อยแต่งตัว ไม่ค่อยมีชุด และไม่มีอะไรเป็นของตัวเองยืมชุดพี่สาวยุ้ย ยืมรองเท้าพี่สาวน้อง ยืมอะไรต่ออะไรคนอื่นมากมาย ตอนลองชุดน่ะไม่มีอะไรหรอก แต่วันจริงน้องอุ้มสามารถใส่ชุดให้สวยไปอีกแบบได้โดยการเอาข้างหน้ามาไว้ข้างหลัง มันเป็นชุดคล้องคอ ก็ถ้าที่คล้องไปอยู่ข้างหลังแล้วก็ไม่ต้องพูด มันคือชุดเกาะอกดีๆนี่เอง สาวอุ้มก็เดินเฉิดฉายในงานไปทั่ว แต่ก็เริ่มรุสึกว่าชุดจะหลุด เอหรือเราอกน้อยอ่ะ ไม่ได้คิดเล้ย ว่าอิฉันจะทึ่มขนาดกลับชุดหน้าหลังเนี่ย จนกระทั่งพี่ยุ้ยเจ้าของชุดมาพบเข้าเท่านั้นแหละ ลากเข้าห้องน้ำและเปิดเผยความจริงอันน่าประหวั่นพรั่นพรึงให้น้องสาวคนสวยทราบ "แกใส่ชุดกลับข้าง" จบ
6.(แถม) ตอนเข้า รพ ผ่าใส้ติ่งน่ะอย่างที่รู้คือเขาอึไม่ออกใช่มะ อืมหมอเลยให้สวนก้นน่ะ ขำมาก สวนเองนะ ตอนแรกพยาบาลจะทำให้ก็อายน่ะ เลยทำเองทรมานน่ะ เพื่อนๆ ต้องเอาขวดน้ำยาจิ้มไปในก้นแล้วบีบน้ำให้เข้าไป แล้วกั้นไว้ให้ยาแทรกซึม โอยวันแรกเขาสวนเองจนเหลือน้ำยาแค่ 1/4 เองก็ยังไม่ออก อึน่ะ แสบมาก (ทนๆอ่านไปนะ พวกนาย) แต่รุ่งเช้าลองทำใหม่ 555 ออกแล้วออกแล้ว คือพยาบาลหลายคนค่อนข้างเอาใจช่วยฉันมากเลย เพราะปกติทุกเช้าก่อนวันที่อึออกจะมีพยาบาลคนนึงมาทำแผลให้ เขาจะถามว่า ถ่ายหรือยัง อิฉันก็บอกว่า ยังเลย พอเขาออกไปนอกห้อง เขาก็ตะโกนเกือบทุกวันเลย อย่างดังว่า "ยังไม่อึ้เล้ย" โอยขำมากๆ เขารู้กันทั่ว รพ เลยว่าอึไม่ออก ขำๆๆๆ
ที่จริงเรื่องราวแบบนี้มันมีอีกมากมายนัก เผาตัวเองแค่นี้ก็อายจาแย่อยู่แล้นแต่ถ้าเพื่อนๆหรือใครอยากรู้จักอุ้มมากว่านี้ไปที่ลิ้งค์นี้นะ คลิ้กที่รูปอุ้มน่ะด้านขวามือ มันเป็นประวัติโดยย่อที่ยืดยาวของอุ้มนะ ไปดูกันได้ค่ะ
|
||||
发送私人消息
订阅 RSS 源
告诉朋友
添加到 Live.com
添加至您的网络
订阅提醒|
|
